Vandaag is het zo ver kerst avond maar ik voel me eigenlijk helemaal niet zo slecht. Best rustig en kalm. Ik denk om dat ik eindelijk een besluit heb genomen dit is de laatste keer. Verder ben ik clean slaap ik goed en woon ik met een super toffe gast in een mooi huis. Zo slecht als dit jaar begon zo goed is het geëindigd. Dit allemaal door me zelf. Ik ben altijd stoer aan het doen als het gaat om pijn. Maar ik mag ook eens stoer doen als het gaat om hoe sterk ik ben geesteli

Gisteren therapie gehad weer zo ziek heftig was die. Mijn waarheid is zo hard zo pijnlijk. Ik verberg het maar elk jaar met deze dagen komt de trauma de tumor weer naar boven. Hoe zeg je tegen de man die jou grote held is jou voorbeeld jou steun en toeverlaat. Dat je het niet meer aan kunt. Dat schijnheilig gedoe van een gelukkig gezin spelen. Terwijl je diep van binnen kapot gaat door het toneelstuk dat je elk jaar weer moet herhalen. Dat je dacht en dit klinkt hard maar het

Goedemorgen allemaal het is weer maandag de laatste voor de kerst. De dagen waar ik nogsteeds zoveel bij voel haat verdriet en angst heerst deze dag. Goed dat ik therapie heb en er over mag praten. Alleen dat al is zo anders dan de vorige jaren ik praat over me gevoel. Leg alles op tafel. Het verandert niks aan de situatie. Maar het verzacht wel. Gewoon om dat nu iedereen om me heen me kan helpen. Ik weet dat ik dit jaar geen gevaar loopt om dat ik doe wat ik doe. En weet je

Goedemorgen deze zondag. Weer een weekend vrij simpel door gekomen gewoon door het goede te doen. En veel te accepteren dat ik toch niet kan veranderen. Vorig jaar vocht ik tegen de duistere kant van me zelf. Vandaag de dag hoef ik niet te vechten dat is ook wel fijn. Luister ik heb zeker geen zin in die onzin die gaat komen. Maar ook geen duistere gedachten of gevoelens. Me lichaam kraakt en piept naar het einde van het jaar. Maar goed stap voor stap worden de dagen weer wek

Kerstavond elk jaar weer probeer ik rustig te blijven met kerst. Maar weet je de mensen waar ik kerst mee moet vieren ik haat ze zo erg. Elk jaar weer dat tenenkrommend toneelstuk van een liefdevolle familie. Toen ik kind was zat het me al dwars. Een zuipende familie ouders die schijnheilig bij elkaar waren. Terwijl ze elkaar haten. Denkend dat ik dat niet voelde. En dan naar de familie waar ik elke keer me zelf moest verdedigen dat ik nog geen vriendin had. Fuck die zooi. Ja

God geeft je een lichaam als je daar mee omgaat zo als ik heb gedaan. Dan mag je niet klagen dat je nog leeft. En dat dit lichaam me pijn geeft. Want ik heb ziek veel pijn. Me knie me lies me zenuwpijn alles neem ik zo als het is. Ik weet dat ik heb geleefd als een beest. Met middelen die meerdere keren dodelijke hadden moeten zijn. Mag en zal ik niet klagen. Weet je positive blijven is het enige dat ik zelf kan doen. Ik ben clean en ben best goed bezig. En de dingen die ik i

Het gaat allemaal even niet zo als ik wil. Dat is natuurlijk in ieders zijn leven wel eens. Maar goed. Het wordt een zwaar weekend Sterfdag mama zaterdag niet voetballen geen training en in dat kut pand zitten is geen optie. Maar toch is het zo. Gelukkig ben ik eerlijk zeg dit en neem stappen om te voorkomen dat het fout gaat. Want dat het een emotionele rollercoaster is. Dat weet ik zeker een joint in me mond doet me hooft zwijgen. Das niet wat ik wil maar ik zie geen ander

Lust is een raar woord. Lust jij spruitjes. Maar lust is ook een gevoel. Je kan lust zien als de rechterhand van satan. Ik bedoel als...

Iets zo diep in onze reed geneukt dat we als makke ezels achter die Tesla of BMW aan rennen. Niet beseffen dat ze jou ziek maken gek...

Weet je elk mens dat ik ontmoet klein of groot dik of dun man of vrouw. Iedereen heeft bagage. Een oma die sterft of zelf ziek zijn....