Gevoel en gedachten

Soms is het een te drukke snelweg in me hoofd dan ontstaat er fille. Gedachte staan stil en gevoelens razen door me lichaam. Wat ik ook doe de fille lost niet op. Deze maand de laatste gevaarlijke maand. Met de sterfdag van me broertje. De verjaardag van me moeder carnaval en de winter die maar niet wil stoppen. Ben ik het meest kwetsbaar. Dan krijg ik dat voetbal gedoe nog op me nek en die vreemde situatie die de reden daarvoor is. Geen rust te vinden gedachte net als toeters door elkaar in me hoofd. Vandaag ontmoet ik iemand die het nog een schepje erger maakt. Uit het dorp waar hij woont komt. Hij die me nog steeds bezig houd. Maar goed dan ben ik ook nog eens verliefd aan het worden op een super leuke dame. Alleen brengt dat ook weer zo veel angst met zich mee. Dat ik weer alles kapot maak. Niet goed voor haar zal zijn. En zo als te veel in me leven ook dit weer verziek. Clean Ja dat ben ik maar soms heb ik de gedachte weer. Laat me maar terug gaan naar gebruik. Toen was alles veel simpeler gewoon opstaan me kop verdoven en nergens last van hebben. Oke das geen leven. Dat is wachten op de dood. Maar soms voel ik me zo alleen zo vreemd van deze wereld. Snap niks van dingen als liefde gevoel waarde hebben aan mensen. Ze komen en gaan vertrappen je als ze op je gaan staan. Ze vergeten snel. Ze oordelen nog veel sneller. Ze komen als ze succes zien en gaan als je keihard valt. Laat mij maar alleen staan. Met me zelf en niemand anders. Al weet ik dat ik dit helemaal niet wil. Met Eave samen zijn dat is wat ik wil. Maar mijn wil is zo gevaarlijk om naar te luisteren. Leven ik ben altijd bang om te leven. Totaal geen angst om te sterven dat is bekend dicht bij en vertrouwd. Maar leven ik snap er nog zo weinig van. Als je 50 word en 37 jaar verslaafd bent. Niet in gebruik maar wel verslaafd bent en blijft niet geleerd hebt te leven als normaal mens. Dan is 50 worden een wonder. Maar ook een zware oorlog. Die je vechtend moet door brengen anders faal je.