Nooit goed

Elk mens heeft bepaalde stemmen in zijn hooft. De twijfel stem. Ik weet niet of ik dit wel kan. Of de zelfverzekerde stem. Ik kan dat makkelijk. Vaak zijn die stemmen gebaseerd op gebeurtenissen in je leven. Mijn grootste probleem is de kritische stem. Het is nooit goed. Ik kan dat niet. Ik maak alles kapot. Ik ben dom. Ik ben raar. Hey meeste gebruikt deze stem de volgende zin. Ja maar. Ja maar dit kan ik veel beter. Ja maar als ik dat of dit deed was dat niet gebeurt. Ja maar ik had dit of dat. Die stem maakt het onmogelijk gelukkig te kunnen zijn. Daar ben ik wel achter. Die stem houd me klein kwetsbaar en zorgt ervoor dat ik nooit me zelf mag zijn. Want die stem zegt ja maar dat is ziek. Ja maar dat is duivels. Ik weet dat het niet klopt ik weet dat ik een goed mens ben. Nooit iemand ooit iets verkeerds zou aandoen. Niet zo als andere bij mij doen. Me behandelen als of ik iets engs ben. Iets dat niet mag bestaan. Ik besta toch en heb recht op geluk. Dat begin ik zelf te geloven dus dat is goed. Waar komt die stem vandaan wie is die stem. Meestal zo als ik zij is het iets dat in je leven vaak gebeurde. Mijn moeder zij is die stem. Al 22 jaar dood en nog maakt ze me kapot. Ik leer veel mensen ze komen en gaan maar ik nou ik ben bezig nog van het leven te gaan genieten. Ik leer dat ook ik recht heb om te bestaan. Dat mensen veranderen ze oordelen liegen en denken te weten wat ik ben wie ik ben. Ze vragen vreemde dingen ik ontwijk vlucht zelfs om maar geen antwoord te geven. Ze vroeten in me verleden niets weten alleen maar oordelen. Maar ik groei door ik bloei en weet dat ik een goed mens ben. Dat die stem daar moet ik naar luisteren en dan komt alles goed