Waar ik niet thuis hoor

Gisteren therapie gehad. Het was weer heftig want ik kom steeds dichter bij me zelf. Dat opzich is goed hoor. Maar onderweg naar me zelf kom ik zo veel lastige dingen tegen. Ik ben op jonge leeftijd 13 misbruikt door een volwassene man. Daardoor ben ik in 2e gesplitst de ene kant van mij is homo de andere kant haat alles wat daar mee te maken heeft. Die kant was/is de baas in me leven. Eist van me dat ik dingen doe die mannelijk zijn. Voetballen het leger en al dat soort dingen. Maar de andere kant de zachte lieve gay kant word dan tot zwijgen gebracht. Weet je ergens verlangt die kant naar rust zelfacceptatie en gewoon open gay zijn. Dat kan dus niet zegt de duivelse slechte kant van mij. Die vind dat mietjes sukkels die het leven niet waard zijn. Geen recht heeft om te leven. Deze 2 vechten al jaren in mij. De goede kant wil gewoon rust. De slechte kant geeft me nooit rust. Laat me lopen als iemand die ik niet ben. In een wereld waar ik niet thuis hoor. Als kind al was dit zo. Lopen als een geharde crimineel die diep in de nacht zat te huilen om alles wat hij overdag deed. De jongen werd een man. Leugens maakte de waarheid en de waarheid vervaagde hij ging het leger in. Weer om maar niet zich zelf te zijn. Toen dat ophield ging hij de bouw in toen dat ophield ging hij terug naar de voetbal wereld om maar weer aan zich zelf te bewijzen dat een man mannen dingen moet doen. Maar kan een man die gewoon van mannen houd ook normaal zijn zonder het idee dat hij in een wereld moet leven die hem ziek houd. Wat ik dus eigenlijk doe is die slechte kant voeden de echte mij slaan pijn doen en ongelukkig houden. Dus waarom durf ik niet gewoon me zelf te zijn. Waarom vind ik van alles als het gaat om me zelf zijn. Ik heb besloten niet meer in een wereld te lopen waar ik niet me zelf kan zijn niet meer weg te lopen voor de man die ik ben. Niet meer te vluchten te gebruiken te rennen voor me zelf. Ik ben pascal en geen zelf gecreëerd iets dat niet bestaat. Nu mag ik me zelf leren zijn soms verdrietig soms pijn. Maar geen leugens meer om maar anders te zijn. Alleen dan kan ik clean gelukkig trots en met zelf liefde de dagen aan. Ik zal vandaag me zelf blijven. Niets aantrekken van de mening van andere. Mijn leven mijn wens mijn recht mijn ziel mijn lichaam. Ik bepaal welke richting ik op ga en niemand anders